Eftir hátíðir...

Það hefur verið hljótt um bloggið um nokkurt skeið, skal nú úr því bætt!

Eftir jólaofátið heima á Fróni flugum við hjónin til London og dvöldum þar hjá góðum vinum frá Spáni, fiðlukennaranum Claudio og sambýliskonu hans Raquel. Hann hafði skipulagt helgarnámskeið fyrir nemendur og kennara, nefnt Scherzo, og fékk okkur til að aðstoða; mig með meðleik og Lilju með hópkennslu. Einnig þuftum við að halda fyrirlestur á kennarahluta námskeiðsins. Claudio kennir kennslufræði í háskóla á Spáni og meðal nemenda þar er mikill áhugi og margir komu til London til að taka þátt. Margir nemenda hans eru nú í Suzukikennaranámi í London. Claudio sjálfur er í þann veginn að fara að verja doktorsritgerð við Háskólann í Birmingham þar sem hann ber saman strengjakennslu samkvæmt aðferðum Suzuki, Paul Rolland og Kato Havas.  

Fyrirlestur minn var um Suzukikennara sem eru fjölmennastir á Íslandi miðað við höfðatölu og áhrif suzukikennslu á tónlistarlífið. Lilja ræddi um þróun og kennslu suzukinemenda upp að háskólastigi. Við vorum búin að útbúa heilmiklar glærusýningar, en um leið og Lilja átti að fara hefja sinn fyrirlestur dó tölvan en við höfðum komið með eigin fartölvu til að tryggja að ekkert gæti nú farið úrskeiðis! Lilja varð því að gjöra svo vel að flytja fyrirlesturinn án glæranna. Um leið og fyrirlestrinum lauk jafnaði tölvan sig og fór í gang! Mér létti stórum því ég var með fullt af tölfræði á myndrænu formi, og tölvan var til friðs meðan ég flutti minn fyrirlestur. Fyrsta skipti sem við hjónin flytjum fyrirlestra á enskri tungu.

Dvöl okkar hjá spænsku vinunum var fyrir utan vinnuna framhald á jólunum, þau gerðu þvílíkt vel við okkur í mat og drykk.  Okkur fannst við orðin nokkuð framþung þegar við loks komum til Berlínar. Við demdum okkur því í grænmetið og að hjóla og ganga á hverjum degi!  Sem betur fer var snjórinn farinn.