Komin til Berlínar

Þá erum við hjónin komin til Berlínar, fyrsti dagur dvalarinnar langt liðinn og við búin að koma okkur vel fyrir í litlu íbúðinni. Í flugvélinni á leiðinni las ég tvær ágætar greinar í ISSTIP Journal, sem er blað alþjóðlegs félags sem rannsakar heilsuvandamál tónlistamanna. Önnur greinin var eftir finnska altsöngkonu og kennara sem skrifaði um hvernig söngvarar þyrftu að forðast óþarfa vöðvaspennu, og forðast meðvitaða stjórn á öndun, og hvernig hugur og líkami starfa saman. Líka um hvernig þeir starfa stundum ekki saman - það er að segja hvernig óæskilegar hugsanir og ofstýring getur fyrir skemmt fyrir söngvurum á sviði. "Einbeittu þér að því að ljóðinu og tónlistinni, láttu þau um að ná valdi á þér, og þú munt um leið ná valdi á áheyrendum" segir frúin!

Hin greinin var um vandamál píanóleikara, og þar kom Glenn Gould við sögu en ég var einmitt nýbúinn að sjá um hann kvikmynd á RIFF kvikmyndahatíðinni. Þar er sögð saga af því þegar píanóstillari Steinway fyrirtækisins klappaði kumpánlega á öxl píanóleikarans eftir að þeir höfðu eftir smárimmu orðið ásattir um létta áslátt flygils nokkurs. Herra Gould tók þetta ekki sem vingjarnlegt klapp, heldur ástæðu mikils sársauka í öxlum sem hrjáði hann skömmu síðar; hann lögsótti fyrirtækið og tókst að ná af því verulegum fjárhæðum! Hann var ekkert á því að breyta tækni eða hvernig hann sat við hljóðfærið - en að því er virðist skapaði hvort tveggja honum veruleg vandræði. Einnig var komið inná í greininni líkamleg viðbrögð streitu sem koma m.a. fram í munnþurrki, köldum fingrum og stundum svita sem geta verið verulega til trafala hjá taugaspenntum píanóleikarum, en hafi komið að góðu gagni i fornöld í frumskóginum. Ég hafði einmitt nýlega lesið að nauðgara hafi verið dæmt í hag vegna þess að fórnarlambið hafi ekki æpt og barist á móti.  Þar ku vera að verki gömul taugaviðbrögð, fórnarlambið frýs og æmtir hvorki né skræmti.  Það var mjög gott í frumskóginum þegar villidýr voru á sveimi  sem voru næm fyrir hreyfingu, en er ekki jafngott gagnvart nútíma villidýrum og dómstólum! Mikið er mannskepnan sein að þróast og aðlagast aðstæðum!

En Berlín tók á móti okkur með 15 gráðu hita og myrkri, og dóttir okkar með súkkulaði og rauðvíni! Í dag fórum við svo að skrá okkur á þýskunámskeið í Volkshochschule, en það fór ekki betur en svo að samkvæmt prófi vorum við svo góð (eða slök) að ekkert námskeið passaði okkur fyrr en í janúar! Þurfum að leita á önnur mið á morgun. Svo þarf að finna píanó...